De vechtkunst loopt als een rode draad door de meer dan 5000 jaar oude Koreaanse geschiedenis.
Door de eeuwen heen had Korea regelmatig last van invallen van Mongolen, Chinezen en Japanners. Aanvankelijk waren de vechtkunsten voorbehouden aan monniken en aan de adel. Hieraan kwam een eind in het midden van de 20ste eeuw. In tal van graven en tempels zijn er oude wandschilderingen met vechtscènes terug te vinden. In Korea zijn er tal van verschillende vechtkunsten met elk hun eigen specialiteit. Zij zijn het product van de talloze verschillende Koreaanse meesters die Korea rijk was.
De meest bekende Koreaanse vechtkunsten zoals Taekwondo, Hapkido en Kuk Sool ontstonden in de tweede helft van de jaren ’40, tijdens en vlak na de tweede wereldoorlog toen Korea zich kon losmaken uit de bijna 50 jaar lange bezetting door Japan. Het aantal vechtkunsten en beoefenaren explodeerde in die tijd.
Om de geschiedenis van de vechtkunsten te begrijpen is het belangrijk een inzicht te hebben in de Koreaanse geschiedenis, tradities en cultuur.
|
Om Zen monnik te worden moet je een klooster kiezen. De abt wijst je dan een leraar toe. Onder toezicht van deze leraar onderga je een eerste training. Aan het einde van deze opleiding wijst de leraar hem een nieuwe leraar toe in een andere klooster. Na een aantal jaren training onder deze leraar verlaat je het klooster en wordt je reizende monnik. Het is bedoeling dat je ervaring opdoet en dat je andere leraaren ontmoet. Na een tijd vestig je je als monnik in een klooster van je keuze. Als je ouder wordt en terugkijkt op je opleiding bij de verschillende leraaren kiest je de beste leraar. Je noemt jezelf dan een leerling van die leraar. Dezelfde traditie kun je terugvinden in de vechtkunsten. Een leerling kan de vechtkunsten leren van verschillende leraaren, daar na kiest hij de beste leraar en noemt zichzelf een leerling van deze leraar. |
|
|
|
Een tweede aspect in de Koreaanse cultuur is de geografische ligging. Al duizenden jaren heeft Korea gediend als brug tussen China en Japan en werd het land beïnvloed door deze beide culturen. Op deze manier ontstond een eigen Koreaanse cultuur. De traditionele Koreaanse vechtkunsten werden op dezelfde manier beïnvloed en zo ontstonden er Koreaanse vechtkunsten. Belangrijk om te weten is dat Korea zichzelf altijd heeft willen werken van het Japanse overheersing. Deze motivatie heeft mede als basis gediend voor het ontwikkelen van een eigen Koreaanse stijl. |
||
|
|
||
|
Choi Yong Sool Over wie de grondlegger is van het Hapkido zijn er verschillende theorieën doch over het algemeen wordt Choi Yong Sool als de vader van het Hapkido gezien. Choi Young Sul, werd geboren op 20-06-1904 in Yong Dong in de provincie Chung Buk (Zuid-Korea). Choi werd er als wees door de Japanse zakenman Morimoto meegenomen naar Japan. Morimoto wilde hem adopteren. Maar Choi kon niet met hem opschieten en liep weg. Al zwervend vluchtte Choi vanuit Moji naar Osaka. Daar werd hij door de politie aangetroffen en werd hij vervolgens naar een Buddhistisch klooster in Kyoto gebracht. Choi was toen nog geen negen jaar oud. Choi leek erg gefascineerd door de wandschilderingen in tempel met daarop afbeeldingen van vechtende monniken. Abt Wadanabi was een goede vriend van Takeda Sokaku die bekend stond als grootmeester in de krijgskunst Dai Dong Ryo Yu Sool (Daito Ryu Aiki Jijitsu), waaruit ook Ai Ki Do is ontstaan. Takeda was in Japan een legende. |
|
|
|
Om zijn Koreaanse achtergrond te verbergen kreeg Choi Young Sul een Japanse naam; Yoshida Asao. Choi heeft meer dan 30 jaar als pleegzoon/assistent / knecht (Choi noemt het zelf als "student") bij Takeda geleefd. Samen trokken zij door Japan om met de vechtkunst geld te verdienen. Takeda stierf in 1943. Choi wilde terug naar Korea. In 1945 keerde Choi via Pusan terug naar Korea. In Pusan nam hij de trein naar Daegu. Tijdens deze trip verloor hij zijn bagage waarin zijn dancertificaten zaten. Doordat hij geen geld had zag hij af van zijn plan om naar zijn geboorteplaats terug te keren en besloot hij in Daegu te blijven. Hij werd straatverkoper. Na een jaar had hij geld genoeg verdiend om varkens te fokken. Doordat hij afval van graan nodig had om zijn varkens te voeden kwam hij in contact met Suh Bok Sub, eigenaar van een brouwerij. Foto''s van Choi tijdens zijn lessen |
||
|
|
|
|
|
|
||
|
|
||
|
Suh Bok Sub Het was Suh Bok Sub die op een morgen zag hoe Choi zich tegen drie rovers verdedigde. Sub was een zwarte band in Judo maar was erg onder de indruk van Choi''s technieken. Hij bood hem eten en werk aan in ruil voor lessen. Suh Bok Sub werd ook erg bedreven in de kunst die Choi hem geleerd had, het "Yu Sool". Op aangeven van Sub werd de naam "Yu Sool" gewijzigd in "Yu Kwon Sool", waarbij de nadruk lag op klemmen, grepen,worpen maar ook trappen en stoten. Sub opende verschillende scholen en week uit van Daegu naar Seoul. Choi die zich inmiddels had opgewerkt tot hoofd beveiliging, breidde het lesgeven uit en opende op het einde van de Koreaanse oorlog in 1953 een school in Daegu. |
 |
|
|
Ji Han Jae Een van zijn leerlingen was Ji Han Jae. Ji trainde ongeveer drie jaar onder Choi. Ji opende vervolgens een school in zijn geboorteplaats An Dong maar verhuisde enkele maanden later naar Seoul om er een nieuwe school te beginnen. In 1957 was Ji als 3de Dan verantwoordelijk voor het "Yu Kwon Sool" in zijn district. Hij wilde deze naam veranderen maar vond "Hapki Yu Kwon Sool" te lang. Hij gaf er de voorkeur aan om het woord "DO" (levenswijze) te gebruiken in plaats van "Sool" (technieken) en veranderde de zo Hapki Yu kwon Sool in HAPKIDO. Ji Han Jae had verschillende leerlingen waaronder zijn Hwang Deok Kyu, Kim Deok In, Kim Myong (grondlegger van Jin Jung Kwan), Kim Jin Pal, Kwang Myong Sik en vele anderen. Deze leerlingen hebben elk hun eigen accenten in het hapkido gelegd en hun eigen stijl en kwan ontwikkeld. Ji Han Jae zelf raakte in Korea betrokken bij een schandaal en kwam in de gevangenis waar hij het Sin Moo Hapkido ontwikkelde. Hierna verhuisde hij naar de Verenigde Staten. |
|
|
'
